Een reactieve honden eigenaar zijn grootste frustratie. Overdreven sociale loslopende honden die van hun begeleider niet hebben geleerd hoe ze moeten reageren op lichaamssignalen van andere honden. Vaak kent de begeleider deze signalen zelf ook helemaal niet, kun je ze dat kwalijk nemen…?
Natuurlijk gedrag van de mens
Waar honden echt in het hier en nu leven, leven wij als mens voornamelijk in het verleden en in de verre toekomst. We denken en acteren op onze ervaringen en of doomgedachtes. Wanneer je altijd honden hebt gehad waarin er nooit conflict was in het contact met andere honden is de kans klein dat we als mens zijnde hier een probleem inzien.
Aan de andere extreme kant staan reactieve honden begeleiders waarin de hond uit angst agressief gedrag heeft vertoont naar andere honden. Dan leef je vaak toch echt in je eigen doomgedachtes die vaak snel kunnen escaleren van 0 tot 100.
Niet gek dus dat we ons als reactieve honden eigenaren totaal niet kunnen identificeren met oversociale honden eigenaren. Toch is het belangrijk dat we elkaar oog in oog gaan blijven kijken, want in deze situaties hoort het welzijn van onze geliefde honden voorop te staan!
Natuurlijk gedrag van de hond
Natuurlijk gedrag van de hond is altijd een moeilijk onderwerp. Doordat wij in ons domesticatie proces zoveel hebben gerommeld in de genen van honden kun je niet elk gedrag nog natuurlijk noemen. Wel kunnen we de basis nog redelijk gelijk trekken met de moderne hond zijn voorouders.
Honden zijn vanuit hun domesticatie proces en semi-sociaal dier geworden. Dit betekent dat er honden zijn gefokt die heel goed functioneren in groepsverband en weer andere honden gefokt zijn om als individu sterk te functioneren.
Het is dus eigenlijk heel erg logisch dat we honden kennen die heel sociaal zijn en bij elke andere hond terecht kan. Aan de andere kant is het dus ook heel logisch dat er honden zijn die dit veel minder hebben of zelfs helemaal niet met andere honden willen communiceren. Hierin spreken we dan van een genetische aanleg en doordat wij verschillende hondenrassen goedwils en kwaadwils met elkaar fokken is het lastig van te voren vast te stellen wat jouw hond als aanleg zou hebben. Vaak komt dit pas aan het licht wanneer het gedragsprobleem zich al gaat vormen.
Dit is natuurlijk allemaal wel een beetje erg versimpeld, bij reactiviteit en oversocialiteit komt veel meer kijken dan alleen genetische aanleg. Een groot deel is ook opvoeding, ervaringen en eventuele trauma’s die een hond heeft opgelopen. De begeleider die er dan naast staat heeft ook zijn eigen invloed op het gedrag. Een oversociale hond die nooit op de rem word gegooid zal dit ook niet ineens uit zichzelf gaan bedenken. Een reactieve hond zal op zijn beurt niet ineens van dag op nacht niet meer bang zijn voor ervaringen met andere ‘vreemde’ honden.
Verantwoording voor ons allemaal
Wanneer wij ervoor kiezen om een hond in ons gezin te verwelkomen komt er een onvoorwaardelijke verantwoording op jouw schouders te liggen. En ik ben van mening dat beide partijen elkaar hier best op mogen aanspreken.
Belangrijk is wel dat we dit doen vanuit een goede mindset. Het moment net na een conflict tussen twee honden is hier niet altijd het juiste moment voor. We blijven tenslotte mensen en onze emoties en angsten hebben een grote invloed op hoe we reageren in deze hoge spanningsmomenten. Tegen elkaar gaan schreeuwen zorgt dus alleen maar voor een conflict en extra spanning waarvan beide honden weer last kunnen krijgen.
Wanneer je het gesprek met elkaar aangaat zorg er dan voor dat je altijd open minded blijft voor de ander zijn ervaringen! Vergeet niet dat de problemen van jouw hond niet de problemen hoeven te zijn van een andere hond. Een groot onderdeel van onwetendheid is de kennis die we niet bezitten! Wanneer jouw hond nooit reactief is geweest zul je je ook nooit verdiept hebben in de materie van reactiviteit. Wanneer je een reactieve hond hebt kun je je niet voorstellen dat je jouw hond zo maar overal op af zou laten rennen. Je hoeft elkaar niet te snappen om begrip voor elkaar te hebben. Het zou je nog eens verassen hoe welwillend mensen zijn wanneer je een gesprek open start!
Dus nee, mijn hond wil niet met die van jou spelen
Beau is een reactievehond die niet alleen zijn genetica niet met zich mee heeft maar ook zijn ervaringen niet mee helpen in zijn problematiek. Dus nee mijn Beau wil niet met jouw vrolijke viervoeter spelen. Beau is wat ik noem een einzelgänger met een heel klein hart die zich voornamelijk focust op zijn eigen vertrouwde mensen.
Waar jouw hond echt heel veel plezier haalt uit het spel met andere honden haalt mijn Beau meer plezier uit het samen spelen met zijn mensen. Ik geef hierbij altijd de vergelijking van ons als mensen in de stad. Ik weet niet hoe het met jou zit maar ik zou het zelf ook niet per se waarderen wanneer er een hoop loslopende mensen ineens aan mijn kont staan te snuffelen. Ik neem het mijn lieve onzekere Beau dan ook niet kwalijk dat hij dit gedrag van vreemde honden ook niet waardeert.
Waar Beau en ik zoveel mogelijk ons proberen aan te passen aan onze omgeving vraag ik jullie dus ook wat rekening met ons en alle reactieve hondenteams te houden. Houd jouw vrolijke sociale viervoeter dus aan de lijn waar dit word verwacht, en heb je een hond die niet meer luistert bij het zien van andere honden? Gebruik dan een lange lijn om jouw hond grenzen te geven en toch hun behoefte om vrij te rennen te bevredigen!
Laten we met zijn alle kiezen voor een veilige omgeving voor onze dierbare harige kinderen.
Lieve groetjes,
Beau en Demi